Ben Radstaak: ‘Luchtvracht blijft people’s business’

splcargo

Levende dieren, gevaarlijke stoffen, vreemde afmetingen; luchtvracht kenmerkt zich door een grote variëteit. Dat maakt automatisering een complexe opgave. “Je zal altijd mensen nodig houden.”

De luchtvrachtvolumes op Schiphol zitten alweer enkele jaren in de lift. 2013 liet een groei zien van 3,2 procent. En in 2014 groeide het volume zelfs 6,7 procent, dat daarmee weer terug is op het niveau van voor de economische crisis. De prijzen staan door overcapaciteit nog wel onder druk, onder meer doordat steeds meer vracht wordt vervoerd in de buik van passagiersvliegtuigen. De export – zoals chip-machines, scheepsschroeven en vliegtuigmotoren – groeide de laatste jaren wat harder dan de import. Luchtvrachtimport gedijt goed bij ‘hypes’. Als een bepaalde tablet of smartphone net op de markt is, wil iedereen die meteen hebben; dan wordt het vliegtuig ingeschakeld. Maar als het nieuwe er wat af is, gaan de transportkosten zwaarder wegen en zal de tablet in een zeecontainer naar Europa verzonden worden.

Ben Radstaak, Managing director bij ACN (Air Cargo Nederland). © TRISTAN HOITINK

Ben Radstaak, Managing director bij ACN (Air Cargo Nederland). © TRISTAN HOITINK

“Als je grote haast hebt, laat je je pakket met een expressdienst als DHL of FedEx invliegen. Als je de tijd hebt, kies je voor zeevracht. Luchtvracht zit daar met vijf à zes dagen tussenin”, zegt Ben Radstaak, managing director bij ACN (Air Cargo Nederland), de brancheorganisatie voor de luchtvrachtindustrie in Nederland.

Op die bezorgtijd van luchtvracht is met efficiency-slagen nog wel een dag te winnen, denkt Radstaak. “Het ideale scenario is dat de vrachtauto al klaar staat om de goederen naar het achterland te vervoeren, zodra de vracht uit het vliegtuig geladen wordt.” Daarom willen we met de douane afspraken maken over ‘pre-arrival clearance’, waarbij de tientallen soorten documenten die geïmporteerde goederen begeleiden al van tevoren in de luchthaven van herkomst digitaal in orde zijn gemaakt. Met luchthavens als Singapore en Seoul werkt Schiphol al langer op deze manier en ook in China begint men stilaan over te stappen op deze zogenoemde e-Air Waybill.

“We kunnen de vrachtbrieven wel digitaliseren, maar het transport zelf kunnen we niet makkelijk automatiseren”, zegt Radstaak. “Bij luchtvracht heb je altijd mensen nodig die de vracht in de gaten kunnen houden. Bijvoorbeeld als de temperatuur bewaakt moet worden, of bij vervoer van gevaarlijke stoffen en levende dieren. Luchtvracht is complex.”

Radstaak: “Bij ons is er ook vaker paniekvoetbal. Er is ergens in een fabriek een machine stuk gegaan en er moet meteen een nieuw onderdeel worden ingevlogen. Automatiseringssystemen zijn daar niet op ingericht. Die werken juist met standaardsituaties en -afmetingen. In de luchtvracht heb je mensen nodig. Het is people’s business.”

Tekst: Tijdo van der Zee